Życie:
  • urodził się ok. 1230, zmarł ok. 1314,
  • pochodził ze Śląska, jego ojcem był Niemiec, matka Polką,
  • uczył się w szkole klasztornej w Legnicy, został tam zakonnikiem,
  • studiował w Paryżu i Padwie (uniwersytet, gdzie dobrze znane były teksty Arystotelesa),
  • przyjaźnił się z Wilhelmem z Moerbeke, znał Tomasza z Akwinu
  • Witelon uprawia filozofię w duchu filozofii szkoły oksfordzkiej, zwłaszcza Grossetestego,
  • jego poglądy i życie wiążą się też ściśle z postacią Wilhelma z Moerbeke. Właśnie przez pisma Witelona mamy wgląd w poglądy filozoficzne Wilhelma, który znany był głównie jako tłumacz,
  • twórca okulistyki,
  • na starość uczył poglądów przyrodniczych Arystotelesa,

Poglądy przedstawione w dziele "De perspectiva":
  • Bóg jest prawdziwym światłem, a w ciałach światło spełnia rolę pośrednika, przez którego mogą na nie działać byty doskonalsze; światło jest tym elementem, który udziela ciału formy, rozmiarów i rozciągłości,
  • najważniejszym dziełem jego jest "De Perspectiva", które posłużyło jako pierwszy podręcznik optyki; dedykowany Wilhelmowi,
  • metafizyka światła; Witelon podaje za Al-hazelem/Alhazenem prawa rozchodzenia się światła oraz poddaje analizie matematycznej akt widzenia;
  • przedstawia uwagi dotyczące postrzegania wzrokowego i nieświadomego rozumowania, które towarzyszy widzeniu,
  • dopiero dzięki rozumowaniu nieświadomemu potrafimy rozróżniać barwę, odległość, kształt etc.
  • w jego twórczości wpływ Awicenny jest wyraźny, ostro rozgranicza prawdy teologiczne i filozoficzne.
  • rozprawę zna L. da Vinci i Kopernik, musiała być więc sławna.

Dzieło "De natura daemonum":
  • dedykowane bratu Ludwikowi,
  • w dziele zastanawia się czym są demony,
  • wedle wiary demony to upadłe duchy, wedle nauki mogą to być zaś złudzenia optyczne (teoria dwóch prawd).